Gênesis em Latim Cap 1 a 20

 
 
Acesso em: 21:26 6/2/2007
Disponível em:
http://www.thelatinlibrary.com/bible/genesis.shtml
 
GENESIS
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
CAPUT 1
1  in principio creavit Deus caelum et terram
2  terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et spiritus Dei ferebatur super aquas
3  dixitque Deus fiat lux et facta est lux
4  et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras
5  appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et mane dies unus
6  dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis
7  et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento ab his quae erant super firmamentum et factum est ita
8  vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane dies secundus
9  dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum et appareat arida factumque est ita
10  et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit maria et vidit Deus quod esset bonum
11  et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso sit super terram et factum est ita
12  et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum speciem suam et vidit Deus quod esset bonum
13  factumque est vespere et mane dies tertius
14  dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos
15  ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita
16  fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et luminare minus ut praeesset nocti et stellas
17  et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram
18  et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus quod esset bonum
19  et factum est vespere et mane dies quartus
20  dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile super terram sub firmamento caeli
21  creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum
22  benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris avesque multiplicentur super terram
23  et factum est vespere et mane dies quintus
24  dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est ita
25  et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum
26  et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili quod movetur in terra
27  et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit illum masculum et feminam creavit eos
28  benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus quae moventur super terram
29  dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui ut sint vobis in escam
30  et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum et factum est ita
31  viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere et mane dies sextus
CAPUT 2
1  igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum
2  conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat
3  et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret
4  istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram
5  et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super terram et homo non erat qui operaretur terram
6  sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae
7  formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem
8  plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo posuit hominem quem formaverat
9  produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali
10  et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui inde dividitur in quattuor capita
11  nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur aurum
12  et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis onychinus
13  et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram Aethiopiae
14  nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius autem quartus ipse est Eufrates
15  tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis ut operaretur et custodiret illum
16  praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede
17  de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die comederis ex eo morte morieris
18  dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum faciamus ei adiutorium similem sui
19  formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius
20  appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur adiutor similis eius
21  inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea
22  et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem et adduxit eam ad Adam
23  dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec vocabitur virago quoniam de viro sumpta est
24  quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una
25  erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant
CAPUT 3
1  sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi
2  cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur
3  de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur
4  dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini
5  scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum
6  vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque viro suo qui comedit
7  et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata
8  et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi
9  vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es
10  qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me
11  cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de quo tibi praeceperam ne comederes comedisti
12  dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et comedi
13  et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit serpens decepit me et comedi
14  et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram comedes cunctis diebus vitae tuae
15  inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius
16  mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui
17  ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae
18  spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae
19  in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris
20  et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset cunctorum viventium
21  fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit eos
22  et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum
23  emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de qua sumptus est
24  eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae
CAPUT 4
1  Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain dicens possedi hominem per Dominum
2  rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain agricola
3  factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino
4  Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et respexit Dominus ad Abel et ad munera eius
5  ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain vehementer et concidit vultus eius
6  dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua
7  nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius
8  dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum
9  et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num custos fratris mei sum
10  dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra
11  nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua
12  cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus eris super terram
13  dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam merear
14  ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me
15  dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum interficeret omnis qui invenisset eum
16  egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad orientalem plagam Eden
17  cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch
18  porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit Matusahel et Matusahel genuit Lamech
19  qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella
20  genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque pastorum
21  et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo
22  Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma
23  dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in vulnus meum et adulescentulum in livorem meum
24  septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies
25  cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem occidit Cain
26  sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen Domini
CAPUT 5
1  hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad similitudinem Dei fecit illum
2  masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen eorum Adam in die qua creati sunt
3  vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth
4  et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque filios et filias
5  et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et mortuus est
6  vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos
7  vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque filios et filias
8  et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et mortuus est
9  vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan
10  post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et filias
11  factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et mortuus est
12  vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel
13  et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias
14  et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est
15  vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared
16  et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et genuit filios et filias
17  et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et mortuus est
18  vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch
19  et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et filias
20  et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est
21  porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam
22  et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis annis et genuit filios et filias
23  et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni
24  ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus
25  vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit Lamech
26  et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias
27  et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et mortuus est
28  vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium
29  vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus
30  vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias
31  et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et mortuus est
32  Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth
CAPUT 6
1  cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias procreassent
2  videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores sibi ex omnibus quas elegerant
3  dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia caro est eruntque dies illius centum viginti annorum
4  gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a saeculo viri famosi
5  videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore
6  paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis intrinsecus
7  delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos
8  Noe vero invenit gratiam coram Domino
9  hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit
10  et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth
11  corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate
12  cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram
13  dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra
14  fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus
15  et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius
16  fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea
17  ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt consumentur
18  ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum
19  et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut vivant tecum masculini sexus et feminini
20  de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum ut possint vivere
21  tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum
22  fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus
CAPUT 7
1  dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te enim vidi iustum coram me in generatione hac
2  ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et feminam
3  sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut salvetur semen super faciem universae terrae
4  adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci de superficie terrae
5  fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus
6  eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram
7  et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii
8  de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni quod movetur super terram
9  duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut praeceperat Deus Noe
10  cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram
11  anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt
12  et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus
13  in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam
14  ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres
15  ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat spiritus vitae
16  et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris
17  factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra
18  vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro arca ferebatur super aquas
19  et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo
20  quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat
21  consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram universi homines
22  et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt
23  et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca
24  obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus
CAPUT 8
1  recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutae sunt aquae
2  et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae de caelo
3  reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies
4  requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super montes Armeniae
5  at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium
6  cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam fecerat dimisit corvum
7  qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram
8  emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae
9  quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam
10  expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex arca
11  at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram
12  expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae non est reversa ultra ad eum
13  igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terrae
14  mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra
15  locutus est autem Deus ad Noe dicens
16  egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
17  cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
18  egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum eo
19  sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt
20  aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare
21  odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci
22  cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps nox et dies non requiescent
CAPUT 9
1  benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et multiplicamini et implete terram
2  et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt
3  et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia tradidi vobis omnia
4  excepto quod carnem cum sanguine non comedetis
5  sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram animam hominis
6  quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad imaginem quippe Dei factus est homo
7  vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et implete eam
8  haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo
9  ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos
10  et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et universis bestiis terrae
11  statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram
12  dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas
13  arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter terram
14  cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus
15  et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam carnem
16  eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam viventem universae carnis quae est super terram
17  dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et inter omnem carnem super terram
18  erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro Ham ipse est pater Chanaan
19  tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram
20  coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam
21  bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo
22  quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras
23  at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant et patris virilia non viderunt
24  evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor
25  ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis
26  dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius
27  dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus eius
28  vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis
29  et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et mortuus est
CAPUT 10
1  hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post diluvium
2  filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras
3  porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
4  filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
5  ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque secundum linguam et familias in nationibus suis
6  filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan
7  filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma Saba et Dadan
8  porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra
9  et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi Nemrod robustus venator coram Domino
10  fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne in terra Sennaar
11  de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis et Chale
12  Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna
13  at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim
14  et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim
15  Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum
16  et Iebuseum et Amorreum Gergeseum
17  Eveum et Araceum Sineum
18  et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi Chananeorum
19  factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim usque Lesa
20  hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et gentibus suis
21  de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore
22  filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram
23  filii Aram Us et Hul et Gether et Mes
24  at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber
25  natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa sit terra et nomen fratris eius Iectan
26  qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare
27  et Aduram et Uzal Decla
28  et Ebal et Abimahel Saba
29  et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
30  et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem
31  isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis
32  hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium
CAPUT 11
1  erat autem terra labii unius et sermonum eorundem
2  cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo
3  dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento
4  et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras
5  descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam aedificabant filii Adam
6  et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant
7  venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non audiat unusquisque vocem proximi sui
8  atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et cessaverunt aedificare civitatem
9  et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum
10  hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad biennio post diluvium
11  vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios et filias
12  porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale
13  vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit filios et filias
14  Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber
15  vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit filios et filias
16  vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg
17  et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit filios et filias
18  vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu
19  vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit filios et filias
20  vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug
21  vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit filios et filias
22  vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor
23  vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et filias
24  vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare
25  vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et genuit filios et filias
26  vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran
27  hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran porro Aran genuit Loth
28  mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldeorum
29  duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris Ieschae
30  erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos
31  tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi
32  et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in Haran
CAPUT 12
1  dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi
2  faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum erisque benedictus
3  benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in te benedicentur universae cognationes terrae
4  egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran
5  tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam
6  pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra
7  apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei
8  et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius
9  perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem
10  facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra
11  cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi quod pulchra sis mulier
12  et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et interficient me et te reservabunt
13  dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat anima mea ob gratiam tui
14  cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis
15  et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et sublata est mulier in domum Pharaonis
16  Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli
17  flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram
18  vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare non indicasti quod uxor tua esset
19  quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade
20  praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia quae habebat
CAPUT 13
1  ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat et Loth cum eo ad australem plagam
2  erat autem dives valde in possessione argenti et auri
3  reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai
4  in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini
5  sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula
6  nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia eorum multa et non quibant habitare communiter
7  unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra
8  dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus
9  ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam
10  elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in Segor
11  elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente divisique sunt alterutrum a fratre suo
12  Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant circa Iordanem et habitavit in Sodomis
13  homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis
14  dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad orientem et ad occidentem
15  omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum
16  faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit
17  surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi daturus sum eam
18  movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino
CAPUT 14
1  factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium
2  inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor
3  omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis
4  duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno recesserunt ab eo
5  igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim in Savecariathaim
6  et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in solitudine
7  reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui habitabat in Asasonthamar
8  et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos aciem in valle Silvestri
9  scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges adversus quinque
10  vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui remanserant fugerunt ad montem
11  tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa quae ad cibum pertinent et abierunt
12  necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in Sodomis
13  et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim pepigerant foedus cum Abram
14  quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est eos usque Dan
15  et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est usque Hoba quae est ad levam Damasci
16  reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia illius mulieres quoque et populum
17  egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae est vallis Regis
18  at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi
19  benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et terram
20  et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt et dedit ei decimas ex omnibus
21  dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi
22  qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae
23  quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram
24  exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas
CAPUT 15
1  his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna nimis
2  dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer
3  addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus meus heres meus erit
4  statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem
5  eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et dixit ei sic erit semen tuum
6  credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam
7  dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem tibi terram istam et possideres eam
8  at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam
9  respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam
10  qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit aves autem non divisit
11  descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram
12  cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et tenebrosus invasit eum
13  dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent quadringentis annis
14  verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec egredientur cum magna substantia
15  tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona
16  generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus
17  cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas
18  in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten
19  Cineos et Cenezeos et Cedmoneos
20  et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque
21  et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos
CAPUT 16
1  igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar
2  dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti
3  tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
4  qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam
5  dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te
6  cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
7  cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur
8  dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio
9  dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius
10  et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine
11  ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
12  hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
13  vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
14  propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad
15  peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
16  octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
CAPUT 17
1  postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus
2  ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis
3  cecidit Abram pronus in faciem
4  dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium
5  nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia patrem multarum gentium constitui te
6  faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur
7  et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te
8  daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
9  dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis
10  hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum
11  et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos
12  infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra
13  eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
14  masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa de populo suo quia pactum meum irritum fecit
15  dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed Sarram
16  et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo
17  cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
18  dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
19  et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum
20  super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam
21  pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto in anno altero
22  cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham
23  tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus
24  nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
25  et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae
26  eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
27  et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt
CAPUT 18
1  apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei
2  cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra
3  et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
4  sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore
5  ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
6  festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes
7  ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
8  tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore
9  cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille respondit ecce in tabernaculo est
10  cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
11  erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria
12  quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo
13  dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere paritura sum anus
14  numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
15  negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est inquit ita sed risisti
16  cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos
17  dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
18  cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae
19  scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
20  dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis
21  descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam
22  converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino
23  et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
24  si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
25  absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
26  dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in medio civitatis dimittam omni loco propter eos
27  respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis
28  quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
29  rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta
30  ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
31  quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi viginti dixit non interficiam propter viginti
32  obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
33  abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum
CAPUT 19
1  veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra
2  et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus
3  conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt
4  prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul
5  vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos
6  egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
7  nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
8  habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
9  at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
10  et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium
11  et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent
12  dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
13  delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos
14  egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui
15  cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
16  dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
17  et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
18  dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
19  quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
20  est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea
21  dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam urbem pro qua locutus es
22  festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
23  sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor
24  igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo
25  et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia
26  respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis
27  Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
28  intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
29  cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat
30  ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius
31  dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
32  veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex patre nostro semen
33  dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit
34  altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro
35  dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit
36  conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
37  peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem
38  minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie
CAPUT 20
1  profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur et peregrinatus est in Geraris
2  dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam
3  venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem quam tulisti habet enim virum
4  Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem et iustam interficies
5  nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc
6  dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam
7  nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia quae tua sunt
8  statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes viri valde
9  vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis
10  rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres
11  respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in loco isto et interficient me propter uxorem meam
12  alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae et duxi eam uxorem
13  postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices quod frater tuus sim
14  tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam
15  et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita
16  Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris mementoque te deprehensam
17  orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque eius et pepererunt
18  concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter Sarram uxorem Abraham
The Bible  Christian Latin  The Latin Library  The Classics Page 
 
Esse post foi publicado em Latim. Bookmark o link permanente.

Deixe uma resposta

Preencha os seus dados abaixo ou clique em um ícone para log in:

Logotipo do WordPress.com

Você está comentando utilizando sua conta WordPress.com. Sair / Alterar )

Imagem do Twitter

Você está comentando utilizando sua conta Twitter. Sair / Alterar )

Foto do Facebook

Você está comentando utilizando sua conta Facebook. Sair / Alterar )

Foto do Google+

Você está comentando utilizando sua conta Google+. Sair / Alterar )

Conectando a %s